Ik was er al vrij snel uit dat een spiegelreflexcamera gebruiken met automatische standen niet het gewenste resultaat opleverde. Na wat bij-lezen en door het gebruiken van professionele software om de foto’s na te bewerken kreeg kwam ik al dichter bij het gewenste resultaat. Maar nog steeds was ik niet tevreden… Ik liep nog steeds tegen te veel beperkingen op… en om die beperkingen op te heffen zou ik nog eens in mijn portemonnee moeten tasten. Drie “beperkingen” wou ik nog opgelost zien: fotograferen bij minder licht en met mooier verschil tussen voor en achtergrond, een multifunctionele lens met stevige zoom, mooi flitsen als het moet. (more…)
De naam “Toverland” doet de mensen uit mijn omgeving de wenkbrauwen fronsen. Niet verwonderlijk, want het is een relatief onbekend indoor pretpark iets boven Eindhoven. Toch is het park een voorstelling waard, want zeker voor gezinnen die in Antwerpen of Limburg wonen is het een heel leuke bestemming op gure dagen.
Net zoals velen stapte ik, nu spiegelreflexcamera’s betaalbaar geworden zijn, over naar een grotere en zwaardere camera. De hoop was natuurlijk om met meer geslaagde foto’s naar huis te komen na uitstapjes en dergelijke. In deel 1 van mijn fotografiedagboek las je al, dat de overstap geen onmiddellijk succes was.
Read first, shoot later
De eerste ervaringen met de Nikon D60 waren niet slecht, maar ook niet zonder kritiek. Alhoewel ik genoot van de snelheid van de camera, de groothoek, en het mooie verschil tussen de voor- en achtergrond, was ik nog niet zeker of de camera z’n investering waard is.
Het was duidelijk dat het probleem ook wel eens bij mij zou kunnen liggen in plaats van bij de camera. Ik moest dus “bijlezen” om bij te leren. Ik haalde ongeveer elk boek over fotografie uit de bib, kocht een aantal magazines en luisterde naar podcasts wanneer ik in de auto zat. Allemaal om al die termen over fotografie onder de knie te krijgen, om te weten welk effect je creëert met welke instellingen en hoe je omgaat met moeilijke lichtsituaties.
Weg met point and shoot
Voor mijn “inlees-periode” schreef ik nog:
Misschien zijn er nu wel een aantal mensen die fotografie er serieus nemen die eens goed zullen lachen en misschien lach ik binnen geringe tijd wel met mezelf omdat ik ‘t volgende schrijf. Maar voor mij, zijn die ‘point and shoot’ voorinstellingen de leukste manier van fotograferen.
Eigenlijk heb ik vrij snel ondervonden dat ik het daar eigenlijk bij het verkeerde eind had. Uiteraard is er niks mis met het gebruiken van de voorinstellingen voor portret of landschap. Maar hierdoor misloop je al die extra mogelijkheden die zo’n spiegelreflex je geeft t.o.v. een compactcamera. Je kan je de vraag stellen, of je gebruik makend van deze automatische modi en met een standaardlens op je spiegelreflex eigenlijk wel enig voordeel hebt van het zeulen met zo’n zwaar toestel.
In plaats van de klassieke portret, of sport-modus te gebruiken stapte ik over naar het gebruiken van de diafragma (A)-modus of sluitertijd (S)-modus. Het toestel neemt nog heel wat instellingen van je over, maar je kan een aantal zaken zoals ISO-waarde (gevoeligheid) manueel instellen. Hierdoor kan je zélf aangeven dat je wat meer ruis (en dus minder scherpte) wil accepteren om een minder bewogen foto te krijgen.
Door met deze semi-automatische modus te werken, leerde ik de camera beter kennen, leerde ik de effecten van de instellingen kennen, zonder me helemaal op glad ijs te bewegen door volledig manueel te werken.
De ruwe foto bewerken in professionele fotobewerkingssoftware
Je hebt voor- en tegenstanders van het nabewerken van foto’s. Sommigen vinden dat je enkel een waardig fotograaf bent, als je foto perfect is, zonder nabewerking. Zelf vind ik het een natuurlijke toegevoegde stap aan foto’s nemen. Je haalt het allerbeste uit wat er in je opname zat. En daar heeft de spiegelreflex een belangrijk voordeel: je kan foto’s nemen in RAW-formaat.
Want wat ik tot dan toe niet wist, is dat de meeste camera’s al heel wat automatische verbeteringen aanbrengen aan je foto en voor die opgeslagen wordt als jpg. De foto’s die op je kaartje staan, zijn dus eigenlijk jouw camera’s interpretatie van de opname. Wie foto’s schiet in RAW en jpg (de twee opnames worden “naast” elkaar opgeslagen op je kaartje) merkt dat de jpg-versie soms drastisch verschilt van de oorspronkelijke opname, en niet altijd in positieve zin.
Tot dan toe beheerde ik mijn foto’s in Apple’s iPhoto. Het gebruiksvriendelijke fotobeheerprogramma van Apple, dat een basispakket aan verbeteringen aan je foto’s biedt. Maar pas wanneer je overschakelt naar professionele software zoals Aperture (of Adobe’s Lightroom) merk je dat er nog veel meer uit een foto te halen is. Vooral naar contrast en kleur valt er aan elke foto wel wat te verbeteren. Je kan ook creatief aan de slag. Door de kleuren van je foto aan te passen, kan je een bepaalde sfeer in een bepaalde foto-reeks leggen. De overstap naar Aperture betekende een echte revolutie, omdat ik foto’s gedetailleerd kon optimaliseren en noa het fotograferen nog creatief mee kon omspringen.
Bekijk het verschil maar tussen een foto zonder nabewerking (links) en met nabewerking (rechts).
Het is bij benadering één jaar geleden dat ik de stap zette, van een een digitale compactcamera naar een spiegelreflex. U weet wel, die grote, log uitziende camera’s waar je steeds meer mensen (of moet ik zeggen, mannen) mee ziet zeulen. Is het de moeite gebleken? Hoe heeft het mijn fotografie veranderd? Ben ik blij dat ik de overstap maakte? (more…)
Die rode lijntjes die je attent maken dat je een fout typte in Word, zijn meestal handig. Maar soms heb je liever dat ze uitstaan. Leerkrachten die leerlingen toestaan hun dictee op de computer te maken, willen misschien liever een versie mét en een versie zonder spellingscorrector. Ik leg uit hoe je dat doet: (more…)
Met de komst van de iPhone was de Belgische operator Mobistar er als de kippen bij om mee op de hype te springen. Na 2 jaar is het duidelijk dat de iPhone de kip met de gouden eieren is voor Mobistar. Het was Mobistar die de eerste leveringen iPhones mocht verkopen. En het is Mobistar die nu de iPhone klanten in de kou laat staan, door de mogelijkheden van het toestel te beperken. (more…)
De computer kan een fantastisch hulpmiddel zijn, maar anderzijds krijgen we ook een aantal nieuwe problemen. Vorige week was ik nog op zoek naar een manier om grote bestanden door te sturen. Maar andere frequent gestelde vragen dringen zich in deze digitale tijden op. Hoe toon ik we foto’s aan vrienden? Hoe bewaar ik notities zodat ik ze overal kan raadplegen? web20opschool.be verzamelt oplossingen met het oog op gebruik in het onderwijs. Een prachtige website van KlasCement-collega Peter Van Gils.
Gratis grote bestanden versturen, schermopnames maken, backups maken, …
Op Peters website web 2.0 op school verzamelt hij links naar allerlei gratis diensten die je als leerkracht goed kan gebruiken. Maar natuurlijk zijn het niet alleen onderwijzers die op zoek zijn naar een backup-locatie voor hun belangrijke bestanden, foto’s willen tonen, grote bestanden willen doorsturen, kaartjes willen maken, …
Als je dus op zoek bent naar een oplossing voor een digitale vraag… breng dat z’n site eens een bezoekje. Ik ontdekte er in ieder geval al een paar diensten waar ik nog nooit van hoorde, maar zeer de moeite zijn.
360° video’s zagen we al in een aantal promofilmpjes, maar werd nu ook gebruikt tijdens een wandeling in Haiti. Je merkt totale verwoesting die de aardbeving heeft veroorzaakt. Doordat je door te klikken en je muis naar links of rechts te bewegen, kan rondkijken in het filmpje ben je nog meer betrokken.
Het bewijst dat de technologie heel wat te bieden heeft en voor meer doeleinden kan ingezet worden dan wat promo voor toeristische attracties en tropische resorts.
Een van de “gevaarlijkste” mogelijkheden is het taggen van foto’s. Taggen is het koppelen van jouw naam aan een foto. Je kan klikken op een hoofd van één van de mensen in de foto en kiezen uit je vriendenlijst wie dit is.
Wanneer echter je vrienden, je collega’s en je bomma jouw vriend zijn op Facebook, dan wil je toch enige vorm van controle hebben over de foto’s van jou op Facebook. Al die mensen krijgen immers een mededeling dat jij getagd bent in een foto. Maar misschien wil je liever niet dat die mensen je in vakantiestemming, of in benevelde toestand op een feestje zien.
Kan je er voor zorgen dat men je niet kan taggen op Facebook?
Het korte antwoord: Nee!
Het lijkt onmogelijk om er voor te zorgen dat mensen je kunnen taggen in foto’s. Je kan er echter wél voor zorgen dat de mededeling dat je getagd bent in een foto, niet verspreid wordt over al je vrienden. De foto waarin je getagd werd, zal ook niet getoond worden wanneer men klikt om “Foto’s van …”
Wat je wel kan is achteraf de tag van de foto verwijderen. Zodat je naam niet meer gekoppeld is aan de foto. (more…)
Blijf op de hoogte via RSS
