De belangrijkste reden waarom ik ben overgestapt: snelheid. Met een BlackBerry heb je een toetsenbord, waarmee je met één klik je contacten oproept om er vervolgens een SMS of e-mail naa stuurt. Al je e-mail accounts zitten in één mailbox, samen met je sms-en, twitter en facebook notificaties. Je verspringt zonder wachttijd tussen programma’s omdat ze in de achtergrond blijven draaien. En wachten op een toetsenbord dat moet verschijnen (en ook nog eens moet draaien) is helemaal voorbij met het fysieke toetsenbord.

Eenvoud is waar Steve Jobs en z’n Apple-medewerkers naar streefden. Met zo weinig mogelijk instellingen en knoppen, zo veel mogelijk kunnen doen. En dat is hen wonderwel gelukt: met de iPhone ben je zó aan ‘t surfen, mailen en sms’en. Het is een “smartphone for dummies”.

Maar aan al die eenvoud zit een keerzijde: als je je eisen wat hoger legt loop je snel tegen de beperkingen aan. Verschillend geluidsprofielen gebruiken ontbreekt bijvoorbeeld: een luid voor onderweg, een subtiel voor aan het werk, een stil voor tijdens de vergadering. Op je BlackBerry kan je zelfs instellen, dat je in het weekend niet gestoord wordt door werk-mails maar enkel door persoonlijke e-mails. Informatie zoals eerst volgende afspraken, en de laatste berichten op je homescherm plaatsen, dat kan op de BlackBerry ook.

Voor die snelheid heb ik ook wat moeten opgeven. Het geweldige scherm van de iPhone bijvoorbeeld. Bij video en sommige fullscreen apps blijft het indrukwekkend. Bij het internetten doet de grootte er minder toe, want dan zit je op de iPhone meer te zoomen en te schuiven, dan je echt aan het surfen bent.

Maar wat mij, als liefhebber van mooi design vooral afstoot zijn de afschrikwekkende looks van de programma’s voor de BlackBerry. Die zijn vaak zo lelijk dat ik ze -hoe functioneel ze ook mogen zijn- niet wil op mijn apparaat. De navigatieoplossing die je gratis kan downloaden van RIM (de fabrikant van het apparaat) lijkt wel een Windows 95 programma.

En niet alleen zijn de applicaties vaak een pak minder mooi. Ze zijn ook met veel minder, héél veel minder dan op de iPhone.

Op de BlackBerry kan je elke website bekijken zoals hij ontworpen is, òf als één langgerekte lijst van tekst en afbeeldingen. Dat verknoeit  de lay-out van de pagina, maar voor onderweg verkies ik deze versie. Aangezien je enkel verticaal scrollt, en je alle informatie stapsgewijs tegenkomt is het een veel overzichtelijkere manier van mobiel internetten. Wil je toch de originele pagina bekijken, dan hoef je maar op de z-toets te drukken en ogenblikkelijk zie je de normale lay-out.

En daarmee is nog een pluspunt van de BlackBerry genoemd: de sneltoetsen op het toetsenbord. Je moet ze even leren kennen, maar als snel kan je de sneltoetsen waarmee je naar boven- of onderaan de mail springt, de vorige of volgende mail bekijkt, in- of uitzoomt, … niet meer missen.

Ik vind de BlackBerry een geweldig toestel, omdat het me in staat stelt om zo snel te mailen, sms-en en bellen. En ook het Twitteren en Facebooken gaat een pak sneller als op de iPhone. Maar ik denk dat dit voor veel mensen een saai toestel lijkt, in vergelijking met de toeters en bellen van de iPhone. Het is maar een kwestie van te kiezen tussen een werkpaard zoals een BlackBerry of een speelvogel als een iPhone.