Computergebruik in het Vlaamse onderwijs: Software voor kinderen met een beperking

28 April 2010 gaf de minister het onderzoeksrapport over het computergebruik in Vlaanderen vrij. Men onderzocht hoe het gesteld was met de computerinfrastructuur, het ICT beleid op de scholen en in hoe de leerkrachten en leerlingen met de computer en nieuwe technologie omgaan.

Belangrijke opmerking: de gegevens waarop de analyses dateren zijn volgens de pdf van het schooljaar 2007-2008.

In dit rapport wordt op vraag van het departement onderwijs een aantal bijkomende analyses gerapporteerd van gegevens die in het MICTIVO-project (OBPWO 06.05) in het schooljaar 2007-2008 werden verzameld.

Aanwezigheid van software voor kinderen met een beperking

In eerste plaats denk ik dan aan software als Sprint of Kurzweill die kinderen met lees- en spellingsproblemen helpt hun probleem te ondervangen. Het goede nieuws is dat in 2007-2008, zowel in het lager als in het secundair, al 35% van de scholen in het bezit was van dergelijke software. In de voorbije 2 jaar werden grootse acties werden ondernomen om de aankoop van deze software financieel te ondersteunen. Ik vertrouw er eigenlijk op dat de huidige cijfers een pak hoger zullen liggen.

Opvallend:

In tegenstelling tot wat mag worden verwacht lijkt er geen lineair verband tussen aantal GOK-uren en aanwezigheid van software voor leerlingen met functiebeperkingen. In het secundair onderwijs stellen we zelfs vast dat scholen ‘zonder’  GOK-uren meest frequent aangeven over software voor leerlingen met functiebeperkingen te beschikken.

De grafiek geeft het percentage van het aantal scholen dat compenserende software heeft op school aan, verdeeld over scholen waar geen, gemiddeld of een hoog aantal uren GOK toegekend zijn.

Ik dacht in eerste instantie in dezelfde lijn als de onderzoekers. Toch is het niet logisch om een verband te leggen tussen het aantal GOK-uren en software voor kinderen met een beperking. Programma’s als Sprint of Kurzweill helpen kinderen met lees- en spellingsproblemen, maar GOK uren zijn er vooral voor kinderen uit een sociaal zwak milieu of anderstaligen. Het is zeer de vraag of die kinderen gebaat zouden zijn met dergelijke software.

Een veel interessantere vraag zou geweest zijn hoe de aanwezigheid van de software zich verhoudt tot het aantal uren zorg op school.

Wat verder in het onderzoek leren we helaas dat, aanwezigheid van compenserende software alleen, onvoldoende blijkt. Meer dan 50 % van de leerkrachten gebruikt nooit software voor leerlingen met een functiebeperking te ondersteunen.

Noem me naïef, maar ook hier hoop ik dat we op dat gebied op 3 jaar ook een hele vooruitgang geboekt zullen hebben. Uit reacties van leerlingen die ondertussen in het secundair zitten merk ik dat leerkrachten er zeker voor open staan. En de vraag naar bijscholingen, overschrijdt het aanbod. Nog een positief signaal is dat uitgeverijen hun materiaal digitaal beschikbaar stellen. Hopelijk denken ze er aan om dit compatibel houden met de voorleessoftware. (Geen hyper-beveiligde flash-documenten, maar een eenvoudige pdf volstaat!)

Ik denk dat het dus héél noodzakelijk is dat de ICT-coördinator en de coördinator van het zorgbeleid op school samen onderzoeken hoe ze de software vlot kunnen implementeren op de school. Wat zijn de noden van de leerkrachten (digitaal materiaal hebben of creëren) en van de leerlingen (laptop, met stroom, netwerk,… in de klas).

Verwante artikels:

1. Computergebruik in het Vlaamse onderwijs: de taken van de ICT-coördinator
2. Computergebruik in het Vlaamse onderwijs: het gebruik van de computer
3. Computergebruik in het Vlaamse onderwijs: Conclusie
4. Computergebruik in het Vlaamse onderwijs: over de computers
5. Computergebruik in het Vlaamse onderwijs: de houding en kennis van de leerkracht