De duiker, zijn hand en de kleine reuzin in Antwerpen
Je kon er niet naast kijken: de duiker, zijn hand en de kleine reus waren te gast in Antwerpen. De gigantische poppen (de reuzin meet vijf meter, de duiker bijna het dubbele) zijn creaties van Royal De Luxe die zij in de straten van Antwerpen tot leven brachten.
Straattheater dat mensen samen brengt
Wou je de poppen door de straat zien wandelen dan zat er niks anders op dan naar Antwerpen te trekken en op zoek te gaan. Op een blog kreeg je één dag eerder, drie hints van waar de poppen zich bevonden op welke tijdstippen. Waar de poppen zich tussendoor begaven, daar had je het raden naar.
De vraag die je dus overal door de straten van Antwerpen hoorde echoën was “Weet jij waar de reuzin is?” of “Weet jij de duiker zijn?” Overal hoorde je mensen telefoneren en de politie werd belaagd door mensen die verwachtten dat de arm der wet mee in het complot zat. Het was fijn dat de onderliggende gedachte om van dit evenement een gebeurtenis te maken die iedereen in Antwerpen samen brengt effectief werkt.
Toevallige ontmoetingen
Toen wij in Antwerpen aankwamen was het een ongelooflijke drukte, grote massa’s mensen verdrongen zich om een glimp op te vangen van de reuzen. We misten de kleine reuzin één maal, toen we ze net de Meir uit zagen lopen. Maar met zo’n massa mensen was het onmogelijk om haar in te halen. Wat later ontmoetten we haar toevallig weer. En later op de dag zagen we ze in een bootje over de Leien varen. Het is heel fijn dat ze telkens een andere outfit aanhad. De ene keer stapte ze, de andere keer reed ze per step en de laatste keer zagen we ze in een bootje.
De reuzin ontmoet de Duiker
Het Sint-Jansplein zag er uit als een festivalterrein met een mensenzee zo ver je kon kijken. Daar ontmoetten de twee poppen elkaar. Door het vele volk was het heel moeilijk om iéts van het spektakel te zien. Aan de teleurgestelde reacties van de mensen rondom me, waren we niet de enigen die een beetje ontgoocheld waren van het beperkte zicht op de finale.
‘t Was een mooi evenement, maar in dit leek me een duidelijk geval van “the hunt is better then the catch”: de jacht is leuker dan de buit. Het zoeken, luisteren naar de geluiden, het rondvragen naar de locatie, … van de reuzen was leuker dan de grote finale.
Ongelooflijk detail
De poppen zijn prachtig gedetailleerd uitgewerkt en scharnieren soepel als kleine handmarionetten. De manier waarop de lilliputters van Royal De Luxe de gigantische poppen met behulp van speciale kranen doen bewegen is een kunst op zich. Dat die ze bovendien ook in staat kunnen stellen om zoals de duiker écht onder water te gaan, of zoals de kleine reuzin vliegensvlug van outfit te doen verwisselen is geweldig. Straattheater van de bovenste plank.
Ondertussen op het internet
Ook op sociale netwerksite twitter kwamen er heel wat berichtjes langs met als kernwoord #zva (zomer van Antwerpen) . Eigenlijk was twitter de ideale manier om op het spoor te komen van de poppen. Want iedereen kan gratis berichtjes plaatsen met de locatie en zo de andere gebruikers op het goede spoor zetten.
Ik moet toegeven dat het aantal berichtjes verrassend karig was. Als je ziet hoeveel duizenden en duizenden mensen op stap waren in Antwerpen, dan merk je hoe weinig onder hen naast de reuzen-hype ook op de twitter-hype meevaren.
Bekijk de reacties op Twitter.
Een paar foto’s genomen door m’n dochtertje:
Verwante artikels: