De zee… ik zie de aantrekking niet
Vijf jaar was ‘t geleden, dat we nog eens aan zee waren. En nu we’r nog eens waren, bedacht ik me dat het wellicht nog eens zo lang zal duren voor we er opnieuw zijn. Een dagje uitwaaien aan zee, een strandvakantie, een lange wandeling op het strand… het is niét aan mij besteed en zal het wellicht nooit zijn. De openheid en rust van de kust voelt aan als verveling en eentonigheid. Dat we ons prima geamuseerd hebben die dag, had dus niks met de kust te maken, maar alles met de leuke companie.
Neen, ik ziet het niet, wat mensen in de zee zien.
Verwante artikels: