Een jaar met de spiegelreflex (3)
Ik was er al vrij snel uit dat een spiegelreflexcamera gebruiken met automatische standen niet het gewenste resultaat opleverde. Na wat bij-lezen en door het gebruiken van professionele software om de foto’s na te bewerken kreeg kwam ik al dichter bij het gewenste resultaat. Maar nog steeds was ik niet tevreden… Ik liep nog steeds tegen te veel beperkingen op… en om die beperkingen op te heffen zou ik nog eens in mijn portemonnee moeten tasten. Drie “beperkingen” wou ik nog opgelost zien: fotograferen bij minder licht en met mooier verschil tussen voor en achtergrond, een multifunctionele lens met stevige zoom, mooi flitsen als het moet.
De portretlens
Het verschil tussen een professioneel uitziende foto en een familie-kiekje, is het verschil in scherpte in de foto. Professionele fotografen weten door slim gebruik van scherpte en onscherpte in combinatie met een goed uitgedachte compositie een verhaal te vertellen in één foto.
Om zo’n mooi verschil te krijgen in scherpte heb je een groot diafragma nodig. En dat vind je bij uitstek op “prime-lenzen”. Deze lenzen hebben geen zoom, maar vangen enorm veel licht. Met wat oefening maak je het topje van iemands neus scherp, terwijl z’n oren al wazig zijn.
Het is een heerlijke lens om foto’s mee te schieten, ondanks het verlies van zoommogelijkheden. Het verplicht je om meer na te denken over compositie, over scherpte, … Natuurlijk moet je steeds blijven onthouden dat de onscherpte van de achtergrond niet altijd gewenst is. Wil je een mooie foto van je kinderen die poseren voor het kasteel in Disneyland, dan wil je het kasteel óók scherp natuurlijk.
De alles-in-één-lens
De 1.8 lens is dus geweldig voor portretfotografie en een uitkomst bij minder licht. Maar En die vond ik in mijn Sigma DC 18-200mm lens. Met deze lens heb ik een geweldige groothoek, een redelijke lichtsterkte, en een krachtige zoom. Het is in vergelijking met de kostprijs van de camera, een hele investering maar een prachtding om mee te werken. In één lens heb je alles bij je wat je maar nodig kan hebben. ‘t Is een zwaar geval, maar de resultaten zijn geweldig.
De flits
Flitsen doe je beter niet, was altijd mijn devies. Logisch, want met de kleine flitsjes op een compactcamera of op de spiegelreflex, zijn de resultaten erbarmelijk. Toen ik een degelijke opzetflits van fotograaf en schoonpa Herman Huys mocht gebruiken, ging er echter een wereld voor me open. Het is tòch mogelijk om mooie resultaten te bereiken met flits. Het is tòch mogelijk om niet alle sfeer uit een scène weg te flitsen.
De flits blijft mijn minst favoriete toevoeging aan mijn arsenaal van mogelijkheden, omdat het veel extra gewicht, extra batterijen en extra denkwerk vraagt… Maar als foto’s die vroeger onmogelijk waren plots binnen bereik komen, neem je die lasten er graag bij.
Dit is deel 1 in een reeks van 4 artikels:
- Deel 1: Beginnen fotograferen met een spiegelreflexcamera: voor- en nadelen
- Deel 2: Bijlezen op de theorie van het fotograferen en nabewerken op de computer
- Deel 3: Extra materiaal: portretlens, zoomlens en opzetflitser
- Deel 4: Conclusie: het is niet (enkel) het materiaal, het is vooral je oog dat voor mooie foto’s zorgt
Verwante artikels:
[...] Deel 3: Extra materiaal: portretlens, zoomlens en opzetflitser [...]