De krant bericht over de klimaattop in Kopenhagen
Geef mij één artikel in de krant, dat niet gisteren gebeurd is…
Die ene vraag werd aan de eindredacteur van de New York Times werd gesteld. En zelfs hij kon geen antwoord geven. Het zet je aan het denken over de nieuwswaarde van een krant.
Hiermee wil ik niet gezegd hebben dat de geschreven pers geen bestaansreden meer heeft. Het internet-nieuws dat ik lees, is uiteindelijk grotendeels afkomstig van de kranten. Maar tegen dat het in de krant komt, heb ik het al lang gelezen op het net, gehoord op de radio of gezien op t.v. Voor mij – en nogmaals, ik besef dat ik geen “gemiddelde Vlaming”- is de krant in zijn huidige vorm een achterhaald, milieuvervuilend medium.
Nog erger wordt het als de lezers niet eens hoeven te betalen voor de krant en het echt een wegwerpproduct wordt. De Metro, het gratis krantje dat wordt aangeboden aan de treinreizigers, is daarom een wekelijkse bron van ergernis. Wanneer ik ‘s morgens de trein in Gent afstap ligt de wagon vol met achtergelaten exemplaren. En de weinige reizigers die willen zorgen voor een nette trein gooien het krantje in de (restafval)bak in plaats van het te sorteren. Dat zowat de hele eerste bladzijde van de metro wordt besteed aan de klimaattop in Kopenhagen en dat het onze laatste kans is, is des te ironischer.
Hoe een krant er wél moet uitzien: dat hebben ze bij Sport Illustrated helemaal begrepen.
Geen verwante bijdragen.