Het themagebied

Vooraf had ik mijn reserves voor dit “themagebied”. Eigenlijk is het een bochtig straatje waarlangs je drie attracties en één souvenirshop vindt. Toch heb je het gevoel dat je een themagebied inwandelt wanneer je onder Buzz zijn benen het Playland inloopt. Door de begroeiing rondom de straat heb je nagenoeg geen contact met de rest van het park. Hierdoor lijkt het echt alsof je in een ander themaland zit. Je kan dit themagebied echter niet vergelijken met de grote en knap afgewerkte zones als Frontierland of Fantasyland in het Disneyland Park. Toy Story Playland is zoveel malen kleiner en eenvoudiger van vormgeving en detail.

De attracties

Slinky Dog Zigzag Spin

Een klassieke “rups” zoals je zo op zowat elke kermis vindt maar dan in een Toy Story jasje gegoten. Meer is deze attractie eigenlijk niet. Wie extraatjes verwacht omdat deze rups in een Disneypark staat is er aan voor de moeite. De wachtrij is comfortabel en netjes, maar heel eenvoudig van vormgeving. Je wandelt tussen uitvergrootte houtblokken tot je in de verpakking van Slinky Dog aankomt. Daar kom je -toepasselijk- in een vervelende zigzag wachtrij terecht om het laatste deel te wachten. De attractie bleek deze eerste dagen nog heel onbetrouwbaar, want de rups moest verschillende keren ontruimd worden.

Toy Soldiers Parachute Drop

Deze enorme, robuuste eyecatcher -en dat bedoel ik helaas niet op een goede manier- is een softe val-attractie. In Bobbejaanland en Walibi stonden ooit soortgelijke attracties, maar deze waren een stuk pittiger. Gezeten op een bankje met  3, wat overigens heel ongemakkelijk is voor families-  ga je een drietal keer tot bovenaan de paal en val je een eindje naar beneden. Het is zeker geen vrije val zoals zijn grote broer Tower of Terror en heeft echt kinderen als doelpubliek.

Zoals ik al aangaf zijn de rijtjes van drie bijzonder moeilijk om families neer te zetten en zorgt het voor veel verwarring en oponthoud tussen de ritjes. Dit haalt de capaciteit van de attractie omlaag wat zorgde voor monster-wachtrijen die nooit onder de 100 minuten doken. We berekenden even dat er zo’n vierhonderd mensen per uur in de attractie zouden zitten. Bedroevend laag en zeker onvoldoende voor een gigantisch park als de Walt Disney Studios.

RC Racers

Een achtbaan, die eigenlijk een schommelschip is, da’s het concept van RC racers. Deze achtbaan schommelt je tussen de twee uiteinden van een U-vorm. Vergis je echter niet, ondanks zijn kindvriendelijke vormgeving is het een pittige achtbaan. De airtime (kriebel)-momenten zijn ongelooflijk telkens je de top van de U bereikt. De rit is heel kort, je gaat slechts 5 keer hoog heen en weer. Maar toch is de achtbaan behoorlijk krachtig en zeker niet voor de kleinsten.

Een goede zet van Disney?

Zelf was ik blij toen ik hoorde dat er een aantal echte attracties bijkwamen. Het show-aanbod van het park is zeker knap, maar zo vaak zitten en kijken zorgt voor een heel passieve beleving. Het park voegde daarom de laatste jaren al echte thrill rides als Crush’s Coaster en Tower of Terror toe. Met met Toy Story Playland denken ze ook aan jongere kinderen.

Deze drie attracties hebben echter zo’n lage capaciteit dat ze de Walt Disney Studios weer in dezelfde problemen brengen als met Crush’s Coaster. Voor die achtbaan staat elke dag een wachtrij die nooit onder de 90 minuten duikt en voor deze attracties voorzie ik net hetzelfde. Het zijn mooie attracties voor kleinere parken, maar met een capaciteit van enkele honderden mensen per uur zijn ze totaal ongeschikt voor de bezoekersstromen die Disney trekt.

Iedereen had dit zien aankomen. Alle pretparkfans die vooraf de plannen inkeken wisten: dit gaat wéér eindeloos wachten worden. Ook bij het management moet men dat wel geweten hebben. Iets in mij zegt, dat Disney deze rides plaatst om de mensen langer in de Walt Disney Studio’s te houden. Want wil je deze drie attracties doen, kan je onmogelijk het hele Walt Disney Studi’s park doen op één dag. En zo wordt het park, dat je enkele jaren geleden nog op een voormiddag “gehad” had, plots een park dat je onmogelijk gedaan hebt op één dag. Helaas heb je die tijd niet nodig omwille van het grote aanbod, maar omwille van de grote wachtrijen. Iets wat de tevredenheid van de bezoekers niét zal verhogen.

Het valt ook te vrezen dat mensen gaan selecteren. En de kinderen die aangetrokken worden door de felle kleurtjes van een Toy Story molen, zullen deze verkiezen boven de mooie shows die het park heeft. Die shows zitten verstopt in een theater, dat vooraf zijn kwaliteiten niet prijs geeft. Het zijn echter dié shows die de wachtrijen aan de andere attracties aanzienlijk inkorten omdat er zo vele duizenden mensen tegelijk binnen de theaters plaats nemen.

Kortom, de attracties mogen er best zijn, al blijven het natuurlijk opvulattracties die qua beleving onder het niveau van de gemiddelde Disney-attractie zitten. Het gevoel dat Disney op slinkse wijze probeert de mensen een dag langer in het park te houden doet me een wrang gevoel overhouden aan het themagebied.

Foto’s van Disneyland

Nog een paar foto’s uit Disneyland Paris en de Walt Disney Studios. Inclusief het nieuwe Toy Story Playland

[Show as slideshow]

Een rondleiding door Toverland

Vooral veel binnen-plezier

Toverland bestaat uit 2 grote fabriekshallen gevuld met een mix van indoor-speeltuin-tuigen en pretpark-attracties. Naast de 2 hallen met indoor speelplezier, is er ook een buitenzone waar 2 achtbanen staan.

Het attractieaanbod

Binnen treft er tal van klim- en klauterattracties aan, zoals je ze in zowat elke speeltuin tegenkomt, maar dan erg groots uitgevoerd. Ze hebben kleine speeltuigen en lage glijbanen voor peuters en jonge kleuters, en uitdagender hangbruggen en klimparcours voor de grotere kinderen.

Maar Toverland pakt uiteraard vooral graag uit met zijn pretpark-attracties. Glijbanen met rubberbootjes, een indoor junior-achtbaan die zich een weg slingert tussen de speeltuinen, een kettingmolen, een bobcart-baan (een soort van elektrisch aangedreven rodelbaan), een koffiekoppencarrousel, en nog meer van dat leuks. Maar de meest in het oog springende attracties zijn een deel in- en deels out-door boomstammenbaan (een hele leuke trouwens), een motorbike-achtbaan (een rollercoaster waar je plaats neemt op een brommertje in plaats van in een wagentje) en een enorme houten achtbaan.

De aankleding

Toos Toverdoos (altijd een rare naam gevonden) is de centrale figuur van het park, aangevuld met een varken en de rest van de Toverdoos familie. “les goûts et les couleurs, ça ne se discute pas” , maar ik begrijp niet hoe zo’n lelijke mascottes centraal mogen staan in een park. Niet alleen de vormgeving van de figuren is lelijk, maar ook de hele geairbrushte, sterk aan carnavalswagens gelijkende stijl is echt niet mijn ding.

De vormgeving werd verzorgd door iMagic Concepts (bekijk zeker hun website in 3D als je’n brilletje hebt), die in andere projecten al bewezen hebben dat ze behoorlijk wat talent hebben. Ik heb de indruk dat de beleidsmakers van Toverland een heel andere smaak hebben dan ik. Dat gaat van de parkmascottes (bekijk ze hier op de website van toverland) die pijn doen aan mijn ogen, tot de kitcherige aankleding van de hal en de vreselijke schlager-muziek die de hele dag speelt.

Gelukkig zie je een tendens in wat het park doet: waar de (oudste) inkomszone nog echt lelijk te noemen is (met plastic planten in plastic potten op lelijke klinkertjes als aankleding voor kinderattracties), is hun nieuwe hal al een stuk beter doordacht aangekleed. En het laatste nieuwe gebied: het outdoor gebied rond Troy is, op het station na, echt mooi te noemen.

Kiezen voor Toverland als pretpark?

Als je met een gezin bent: doen! Zeker in het natte voor- of najaar heb je in Toverland heel wat binnenattracties. De enige attracties waarbij je echt buiten staat te wachten zijn Boosterbike en Troy. En beiden zijn zo’n leuke achtbanen dat je met plezier de kou of regen trotseert om een ritje mee te maken. Opgelet: de houten achtbaan Troy opent niet wanneer het kouder is dan 6° .

Als ik objectief naar het attractieaanbod kijk, heeft het park een gevarieerd en redelijk compleet aanbod wanneer je met jongere kinderen gaat. Voor kleuters is het een paradijs, en zeker kinderen onder de 10 jaar vinden ook voldoende sensaties in het park. Houten achtbaan Troy is een monster-coaster maar toch al toegankelijk voor kinderen van 1.20m. Voor booster-bike, de gelanceerde achtbaan moeten de kids minstens 1.40 meter zijn. Persoonlijk vind ik het ook fijn dat de kinderen zich gedurende lange periodes veilig kunnen amuseren in een speeltuin, terwijl je zelf op een bankje kan bijpraten. Ze hoeven daar geen seconde passief  in de rij voor staan.

Maar als je het park gaat vergelijken met zijn dichtste concurrent, Plopsaland Indoor in Hasselt, mist het park toch wat karakter. Toos Toverdoos en haar lelijke compagnons, stralen zeer weinig uit. En ondanks moedige pogingen voelt het park vooral aan als een permanente kermis in een fabriekshal. Iets wat je in het knap gethematiseerde Plopsa Indoor Hasselt veel minder ervaart door doordachte inplanting van attracties en kronkelige paadjes. Op gebied van attracties verslaat Toverland het Studio 100-park dan weer moeiteloos met z’n leuke combinatie van doe-attracties en grote pretparkatracties.

Toverland is een familie-park zoals er nog maar weinig overblijven. Het wordt gerund door een familie en in het park zelf hangt een gemoedelijke, familiale sfeer. Dat resulteert in medewerkers die echt hun best doen om het iedereen naar z’n zin te maken tot een vlotte communicatie en werkijver als er eens een attractie in stroring gaat. Als ouder geeft die gemoedelijke sfeer een veilig gevoel.

Kortom, als je een dagje met (kleine) kinderen wil genieten van attractie-hoppen is Toverland zeker een bezoekje waard. Van november tot april, wanneer de andere pretparken sluiten, blijft het park gewoon dagelijks open en dan is een ticket goedkoper als in het normale pretparkseizoen.

Meer informatie over toverland op hun website.

Pretparkfans van over heel Vlaanderen komen samen op de website pretparken.be. Hierop is een forum te vinden waar je de laatste nieuwtjes over pretparkland leest. Wanneer  een link naar onderstaand video-tje werd geplaatst was mijn interesse onmiddellijk gewekt. Blote madammen en achtbanen, dat is voor mij zowat het equivalent van wat blote madammen en voetbal voor de meeste mannen is.

Maar goed, het gaat hier duidelijk over een uiterst wetenschappelijk experiment over de steunkracht van bh’s. Het onderzoek ging trouwens door in het geweldige Engelse pretpark Alton Towers, dat ik vorig jaar nog bezocht.