Paljasken » fotograferen

Een jaar met een spiegelreflex (deel 4)

Bram — Sun, 04 Apr 2010 14:19:26 +0000

You don’t get good pictures by purchase, but by practice. Ofte: ‘t is niet het materiaal, ‘t is ‘t manneke

Ik kan me voorstellen dat je na het lezen van de drie voorgaande edities van mijn eerste jaar met een spiegelrelfex, dat je begint te denken dat je mooie foto’s kóópt. Hoe beter je materiaal hoe beter de foto’s. En deels klopt dat ook. Als ik mijn spiegelreflex niet ter hand heb, maar een eenvoudig compactcameraatje, dan krijg ik daar minder mooie foto’s uit. Maar eigenlijk is de beperkende factor daar, dat je dat toestel niet manueel kan instellen. De gebondenheid aan aan een aantal programma’s, die wel het mooiste resultaat uit de situatie proberen te halen, maar dit toch niet altijd kunnen realiseren.

Mooie foto’s neem je met je oog, niet met je toestel

Uiteindelijk wordt een geslaagde foto gemaakt vooral gemaakt door een doordachte compositie. En die goede compositie, dat detail dat jouw fotografisch oog niet ontging, het verhaal dat in één seconde werd vastgelegd, … dat kan je net zo goed met de camera van je GSM of een compactcameraatje vastleggen. Met wat nabewerking kan zo’n camera-foto trouwens nog heel mooi uitvallen. Zoals men zegt: de beste camera is diegene die je bij hebt.

Een snapshot, gemaakt met de iPhone, kan toch aantrekkelijk zijn.

Een perfect voorbeeld van de beste camera is die die je bij je hebt

Wat ik maar zeggen wil: één jaar van investeren heeft me geleerd, dat je met een pocket-camera waar je elke instelling manueel kan instellen bijna even veel mogelijkheden hebt als met een digitale spiegelreflex. Je budget is echter vele malen kleiner én je neemt hem makkelijker mee in je binnenzak.

Geloof dus niet dat je foto’s er beter op zullen worden, enkel door een dure spiegelreflex te kopen. Investeer dan liever in een fotografie-cursus of een goed fotografieboek. Of ga eens op stap met iemand die ervaring heeft met fotografie. Leer -door bijvoorbeeld de handleiding te lezen- het uiterste uit je compactcamera te halen en stap eventueel over naar een compactje dat manuele instellingen heeft, en liefst een groothoekje en degelijke zoom.

En ben je dan nog gebeten door fotografie, wil je die opzetflash, die groothoek, dat grote diafragma… dan ligt de markt van de digitale fotoreflexcamera’s voor je open.

Dit is deel 1 in een reeks van 4 artikels:

Een jaar met de spiegelreflex (3)

Bram — Sun, 07 Mar 2010 10:47:41 +0000

Ik was er al vrij snel uit dat een spiegelreflexcamera gebruiken met automatische standen niet het gewenste resultaat opleverde. Na wat bij-lezen en door het gebruiken van professionele software om de foto’s na te bewerken kreeg kwam ik al dichter bij het gewenste resultaat. Maar nog steeds was ik niet tevreden… Ik liep nog steeds tegen te veel beperkingen op… en om die beperkingen op te heffen zou ik nog eens in mijn portemonnee moeten tasten. Drie “beperkingen” wou ik nog opgelost zien: fotograferen bij minder licht en met mooier verschil tussen voor en achtergrond, een multifunctionele lens met stevige zoom, mooi flitsen als het moet.

De portretlens

Het verschil tussen een professioneel uitziende foto en een familie-kiekje, is het verschil in scherpte in de foto. Professionele fotografen weten door slim gebruik van scherpte en onscherpte in combinatie met een goed uitgedachte compositie een verhaal te vertellen in één foto.

Om zo’n mooi verschil te krijgen in scherpte heb je een groot diafragma nodig. En dat vind je bij uitstek op “prime-lenzen”. Deze lenzen hebben geen zoom, maar vangen enorm veel licht. Met wat oefening maak je het topje van iemands neus scherp, terwijl z’n oren al wazig zijn.

Het is een heerlijke lens om foto’s mee te schieten, ondanks het verlies van zoommogelijkheden. Het verplicht je om meer na te denken over compositie, over scherpte, … Natuurlijk moet je steeds blijven onthouden dat de onscherpte van de achtergrond niet altijd gewenst is. Wil je een mooie foto van je kinderen die poseren voor het kasteel in Disneyland, dan wil je het kasteel óók scherp natuurlijk.

[Show as slideshow]

De alles-in-één-lens

De 1.8 lens is dus geweldig voor portretfotografie en een uitkomst bij minder licht. Maar En die vond ik in mijn Sigma DC 18-200mm lens. Met deze lens heb ik een geweldige groothoek, een redelijke lichtsterkte, en een krachtige zoom. Het is in vergelijking met de kostprijs van de camera, een hele investering maar een prachtding om mee te werken. In één lens heb je alles bij je wat je maar nodig kan hebben. ‘t Is een zwaar geval, maar de resultaten zijn geweldig.

De flits

Flitsen doe je beter niet, was altijd mijn devies. Logisch, want met de kleine flitsjes op een compactcamera of op de spiegelreflex, zijn de resultaten erbarmelijk. Toen ik een degelijke opzetflits van fotograaf en schoonpa Herman Huys mocht gebruiken, ging er echter een wereld voor me open. Het is tòch mogelijk om mooie resultaten te bereiken met flits. Het is tòch mogelijk om niet alle sfeer uit een scène weg te flitsen.

De flits blijft mijn minst favoriete toevoeging aan mijn arsenaal van mogelijkheden, omdat het veel extra gewicht, extra batterijen en extra denkwerk vraagt… Maar als foto’s die vroeger onmogelijk waren plots binnen bereik komen, neem je die lasten er graag bij.

Dit is deel 1 in een reeks van 4 artikels:

Fotografietip 5: compositie

Bram — Wed, 22 Jul 2009 07:36:56 +0000

De meeste mensen trekken foto’s louter op gevoel. Maar er zijn een paar regels die er voor kunnen zorgen dat je foto’s onmiddellijk een stuk ‘spannender’ worden.

Zet je object niet altijd in het midden van de foto, maar schuif het wat op uit het midden. Gebruik hier de regel van derden: zet dat kerkje die je wil fotograferen op 1/3 van de linkerrand, of 1/3 van de rechterrand in plaats van het midden. Plaats de horizon bij het fotograferen van een zonsondergang op 1/3 naar de onderkant toe (voor een mooie licht) of 1/3 naar de bovenkant (voor de nadruk op de zee).

Bij portretten hoeven de personen er niet altijd tot aan hun voeten op staan. Zo worden de gezichten kleiner op de foto, waardoor de expressie verloren gaat.

Probeer zowel voor een voor- als achtergrond te zorgen. Een interessante voor- en achtergrond zorgen voor diepte in de foto. Als je mensen bij het onderwerp zet, dan krijg je ook een idee van de grootte van dit onderwerp.

Meer artikels voor beginnen met fotografie:

Dit is het eerste artikel in een reeks van 5 artikels:

Begin je te werken met een spiegelreflexcamera, dan kan ik je deze artikels aanraden:

En wil je weten hoe je voor één euro als een professionele opzetflash kan flitsen, lees dan dit artikel:

Professioneel flitsen voor één euro? Het kan, zelfs zonder aparte flash.

Starten met fotografie: tip 3

Bram — Mon, 06 Jul 2009 08:13:21 +0000

We zijn ondertussen bij de derde tip aanbeland. Net als de vorige 2 tips: “Trek veel foto’s“ en “Controleer voor je afdrukt” is dit een tip die weinig moeite vraagt, maar veel mooiere resultaten oplevert.

Fotografie basistip 3: gebruik NOOIT de ‘auto’-stand

Het eerste wat men je in de winkel vertelde toen je je camera kocht was wellicht: “Je draait het keuzewieltje bovenaan op het groene cameraatje om foto’s te trekken. En je draait het naar het play-symbool (of drukt op een toets) om je foto’s te herbekijken.“

En dat klopt natuurlijk: je fototoestel zal in de “groene stand” álle instellingen automatisch instellen. Het toestel zal het licht meten, zal het contrast meten, zal al dan niet de flits laten aangaan, … Dat is handig natuurlijk, maar je camera kan helaas niet raden, wat jij met je foto wil bekomen. Want afhankelijk van je bedoelingen, zullen de instellingen van je camera anders moeten zijn.

Voorbeeld 1: een panorama-foto met je kinderen aan de zijkant van de foto

Het is een traditionele vakantiefoto: je wil zowel je kinderen (of je geliefde) als het prachtige uitzicht fotograferen. Je zet je kinderen (niet in het midden!!) van het kader, en het prachtige uitzicht vult de rest van de foto. Op dat moment wil je dat zowel je kinderen als de achtergrond zo scherp mogelijk zijn.

Voorbeeld 2: je wil een portretfoto met een scherpe voorgrond en een vage achtergrond

Ook deze traditionele foto kent iedereen: je wilt het gezicht haarscherp op de foto. De achtergrond, die het van weinig belang is, moet onscherp zijn.

Je toestel kan al die situaties perfect aan, maar kan niet uit zichzelf inschatten wat jij wil. Want waar je bij de landschapfoto zo veel mogelijk scherpte wil in de achtergrond, zal je in portretfoto zij weinig mogelijk scherpte willen.

Je vertelt de camera wat je wil, door de juiste modus te gebruiken:

Zowat elke camera heeft een landschap-modus. Hierbij zal je camera (door een kleine diafragma-opening) voor zo veel mogelijk scherpte proberen zorgen. En daarbij houdt de camera nog steeds rekening met het licht, het contrast tussen de lichte en donkere delen, …

Bij de portret-modus zal je camera net proberen zorgen voor een scherpe voorgrond, en een onscherpe achtergrond (door een grote diafragma-opening). En ook hier zal je camera rekening blijven houden met de omstandigheden zodat je foto niet overbelicht wordt.

Wanneer je bovenstaande foto’s in automatische stand (groene stand) zou schieten, kiest je camera voor de gulden middenweg. Hierdoor zal landschapsfoto misschien net niet scherp genoeg zijn en je portretfoto het dramatische effect missen.

Gebruik dus de verschillende modi om het toestel op weg te helpen. De handleiding van je toestel vertelt je zeker waarvoor elke modus geoptimaliseerd is.

Voor wie nog meer wil lezen over portretfotografie kan ik volgende korte artikels aanraden. Ze geven een aantal pasklare tips voor mooie portretfoto’s. Een overzicht van de meest gebruikte camerastanden vind je dan weer op de fotografie leren website.

Meer artikels voor beginnen met fotografie:

Dit is het eerste artikel in een reeks van 5 artikels:

Begin je te werken met een spiegelreflexcamera, dan kan ik je deze artikels aanraden:

En wil je weten hoe je voor één euro als een professionele opzetflash kan flitsen, lees dan dit artikel:

Professioneel flitsen voor één euro? Het kan, zelfs zonder aparte flash.