Die ene vraag werd aan de eindredacteur van de New York Times werd gesteld. En zelfs hij kon geen antwoord geven. Het zet je aan het denken over de nieuwswaarde van een krant.

Hiermee wil ik niet gezegd hebben dat de geschreven pers geen bestaansreden meer heeft. Het internet-nieuws dat ik lees, is uiteindelijk grotendeels afkomstig van de kranten. Maar tegen dat het in de krant komt, heb ik het al lang gelezen op het net, gehoord op de radio of gezien op t.v. Voor mij – en nogmaals, ik besef dat ik geen “gemiddelde Vlaming”- is de krant in zijn huidige vorm een achterhaald, milieuvervuilend medium.

Nog erger wordt het als de lezers niet eens hoeven te betalen voor de krant en het echt een wegwerpproduct wordt. De Metro, het gratis krantje dat wordt aangeboden aan de treinreizigers,  is daarom een wekelijkse bron van ergernis. Wanneer ik ‘s morgens de trein in Gent afstap ligt de wagon vol met achtergelaten exemplaren. En de weinige reizigers die willen zorgen voor een nette trein gooien het krantje in de (restafval)bak in plaats van het te sorteren. Dat zowat de hele eerste bladzijde van de metro wordt besteed aan de klimaattop in Kopenhagen en dat het onze laatste kans is, is des te ironischer.

Hoe een krant er wél moet uitzien: dat hebben ze bij Sport Illustrated helemaal begrepen.

Om het Halloweengebeuren extra in de verf te zetten, organiseert Walibi een voorproefje van wat je mag verwachten in het park. In 10 Belgische stations wachten de Halloween-griezels de nietsvermoedende reizigers op. Medewerkers delen ondertussen flyers uit, met de actie waarmee je voor 26 euro vanuit elk Belgisch station naar het park spoort en toegang krijgt tot het park.

De campagne slaagt volgens mij perfect in zijn opzet. De promotie om met de trein naar het park te sporen, wordt op de juiste plaats en aan de juiste mensen (schoolgaande jeugd) doorgegeven. Een kritische noot: het park stopt énorm veel geld in affiches, want echt overal kom je de posters tegen. Dat maakt het des te jammer dat men geen budget voorzag voor een goede grime van de acteurs. De maskers van de griezel-clown en van Draco de freakshow-directeur, zijn van stug plastic en te groot voor de acteurs. Hierdoor hangen ze wat aan hun gezicht te bengelen. Omdat de maskers niet beweeglijk zijn kunnen de acteurs dus geen enkele emotie tonen, waardoor de figuren weinig persoonlijkheid hebben. Dat geeft volgens mij geen goede eerste indruk. Jammer, want vorig jaar liepen er enkele érg knap gegrimeerde en dus overtuigende griezels in het park rond. En hun Draco, mag als hoofdpersonage echt wel de aandacht krijgen die de centrale figuur verdient.

Ik had vooraf het persbericht gelezen en had het geluk vandaag net in Gent te zijn. Uiteraard nam ik mijn camera mee, om plaatjes te schieten van de actie.

Meer informatie en tickets (€26 voor volwassenen, €21 voor kinderen), op de website van de NMBS

[Show as slideshow]

Aan je computer

De situatie zoals ze nu is, is nog verre van goed, als je op zoek bent naar informatie over de trein surf je van website naar website, elk met een eigen vormgeving en eigen navigatie. Gevolg is dus dat het moeilijk is om te vinden waar je zoekt, omdat de menu’s telkens wisselen. Je moet ook telkens opnieuw je gegevens invullen, omdat ze niet bewaard worden bij het wisselen van website.

Bijvoorbeeld:

Ik surf naar NMBS.be om mijn opzoeking te starten.

Ik kom op de (vernieuwde) homepage waar ik gelukkig onmiddellijk een zoekactie kan starten. Wanneer je de zoekactie voltooit, kom je op een heel andere website uit, met een heel andere soort look en navigatie.

Wil je meer informatie over je rit, moet dat via een omslachtige manier: je moet aanvinken over welke ritten je meer info wilt, om dan “details van selectie” op te vragen. Helemaal absurd is dat je geen informatie over de tarieven kan aanvragen.

Wil je dat, dan moet je bovenaan de pagina op “tarieven” klikken, waar je moet doorklikken op een menu om vervolgens de hele invul procedure nog eens mag over doen. Dat maakt het allemaal nodeloos ingewikkeld. Je zou toch verwachten dat de website kan onthouden voor wélke rit je een opzoeking doet.

Dat het na een opvraging van de tarieven bijna onbegonnen werk is om uit de “elfendertig” opties de goedkoopste (voor jou) te halen, ligt niet aan de website maar aan het totaal ondoorzichtige prijzenbeleid van de NBMS.

Wil je details over de vertragingen van de trein, per station of per trein (dan moet je wel het nummer van de trein kennen), dan moet je weer op een andere website zijn. Op railtime.be kan  je vertragingen kan opvolgen en de dienstregelingen per station kan opvragen. Helaas stuit je al vrij snel op de beperkte inhoud van de site, en moet je alweer doorklikken naar de site van de NMBS om meer informatie te bekomen.

Treinregeling op je GSM opvragen

Een van de grootste uitdagingen voor de nabije toekomst is het voorzien van een mobiele versie. Steeds meer mensen gebruiken internet op hun GSM of smartphone, en zo’n dienstregeling is een typisch voorbeeld van iets dat je mobiel opvraagt.

Helaas is de website van de NMBS hier helemaal niet op voorzien. Het is een een heel gedoe om de juiste info ingevoerd te krijgen, en door de overvolle pagina laadt de die ook traag. Via de WAP-interfaces van Proximus en Mobistar kan je wél een eenvoudiger pagina opvragen, maar die is moeilijk bereikbaar voor wie niet via die proximus of mobistar portaalsites surft.

Railtime.be doet het veel beter. Hun mobiele internetpagina is helemaal uitgekleed, waardoor die supersnel laadt en reageert. Je vindt er snel de informatie die je nodig hebt.

Conclusie

De NMBS is langzaam maar zeker op de goede weg. Ik hoop dat men er binnenkort in slaagt om het berekenen van je reisweg en tijd, de tarieven én de vertragingen in één overzichtelijke zoekactie mogelijk te maken. Want zo hoort het eigenlijk.