Ik wil geen party-pooper zijn, maar dit is leuk voor welgeteld vijf minuten. En dan zien we enkel de hoogtepunten van de show. Stel je er een half uur durend programma bij voor, met veel flashes van wat nog komt, met reclame tussen en met sfeerbeelden van de kandidaten thuis,… en je weet wat voor vreselijke televisie dit weer zal worden. Leuk voor de kinderen, maar minder voor de ouders die verplicht meekijken.

Dat blog van Brecht D.C. is er trouwens eentje voor aan uw lijstje RSS-feeds toe te voegen (of om dagelijks te controleren als u nog niet begrijpt waarvoor RSS goed kan zijn)

Maar goed, om u een beeld te geven op wat voor moois we ons mogen voorbereiden:

Maar dat was tot onze oudste dochter in contact kwam met de Nintendo DS. Sinds er bij een vriendinnetje met dat ding gespeeld is, komt er niks anders meer uit haar mond, wanneer het weer tijd is om cadeautjes te kiezen. We hebben toegegeven, ze krijgt haar Nintendo DSi, voor haar ‘lentefeest’.

Vandaag kwam ie aan, en ligt het toestel te wachten tot de heuglijke dag. Maar ondertussen ging ik al eens zoeken naar een leuk spelletje. Maar dat valt flink tegen. Genoeg winkels waar ze Nintendo DS spelen verkopen, daar ligt het probleem niet. Maar een goede keuze maken tussen de tientallen spelletjes is heel wat moeilijker. De achterzijdes van de spelletjes geven bedroevend weinig informatie: de spelmakers gaan er van uit dat je met 2 mini-screenshots en 3 regels tekst een oordeel kan opmaken. Maar met spelletjes die zo’n 40 euro kosten, ga ik liever niet af op zo’n sumiere beschrijving.

Online zoeken dan maar… Een google-zoekopdrachtje met de titels van de spelletjes die mijn dochter het leukst leken, levert weinig tot niks op. Honderden, duizenden sites zijn er over de Nintendo DS, maar geen enkele site komt verder dan het herhalen van wat er achteraan op de doos staat. De reviews zijn verknipte versies van persberichten of té knullig om te lezen. Ook op de nintendo-site word ik niet veel wijzer. Er is maar een beperkte selectie aan spellen terug te vinden en de teksten geven eigenlijk weinig info over de gameplay.

Blijkbaar gaat Nintendo er van uit dat kinderen hun aankoop baseren op wat hun vriendjes hebben. Wellicht gaan ze er van uit, dat ouders toch zullen blijven leuke spelen te ontdekken met gissen en missen. Wat ben je immers met zo’n spelconsole als je geen geld uit geeft aan spelletjes.

Ik erger me dus al aan de Nintendo, en de doos is nog niet eens open.