YouTube filmpjes van op een bepaalde positie starten

De website YouTubeTime.com doet slechts één ding: er voor zorgen dat het linken naar een bepaalde tijd in het filmpje kinderlijk eenvoudig wordt.

Dus: maak een favoriet aan voor deze website, wanneer je ooit nog eens wil linken naar het stukje van een YouTube-filmpje waarbij het echt interessant wordt, is deze website dé uitkomst.

Jammer genoeg voorziet men op moment van schrijven nog geen manier om de html-code om een filmpje te plaatsen op je blog. Lees het originele artikel op mijn blog, om de manier om dat te doen uit te vissen.

You don’t get good pictures by purchase, but by practice. Ofte: ‘t is niet het materiaal, ‘t is ‘t manneke

Ik kan me voorstellen dat je na het lezen van de drie voorgaande edities van mijn eerste jaar met een spiegelrelfex, dat je begint te denken dat je mooie foto’s kóópt. Hoe beter je materiaal hoe beter de foto’s. En deels klopt dat ook. Als ik mijn spiegelreflex niet ter hand heb, maar een eenvoudig compactcameraatje, dan krijg ik daar minder mooie foto’s uit. Maar eigenlijk is de beperkende factor daar, dat je dat toestel niet manueel kan instellen. De gebondenheid aan aan een aantal programma’s, die wel het mooiste resultaat uit de situatie proberen te halen, maar dit toch niet altijd kunnen realiseren.

Mooie foto’s neem je met je oog, niet met je toestel

Uiteindelijk wordt een geslaagde foto gemaakt vooral gemaakt door een doordachte compositie. En die goede compositie, dat detail dat jouw fotografisch oog niet ontging, het verhaal dat in één seconde werd vastgelegd, … dat kan je net zo goed met de camera van je GSM of een compactcameraatje vastleggen. Met wat nabewerking kan zo’n camera-foto trouwens nog heel mooi uitvallen. Zoals men zegt: de beste camera is diegene die je bij hebt.

Een snapshot, gemaakt met de iPhone, kan toch aantrekkelijk zijn.

Een perfect voorbeeld van de beste camera is die die je bij je hebt

Wat ik maar zeggen wil: één jaar van investeren heeft me geleerd, dat je met een pocket-camera waar je elke instelling manueel kan instellen bijna even veel mogelijkheden hebt als met een digitale spiegelreflex. Je budget is echter vele malen kleiner én je neemt hem makkelijker mee in je binnenzak.

Geloof dus niet dat je foto’s er beter op zullen worden, enkel door een dure spiegelreflex te kopen. Investeer dan liever in een fotografie-cursus of een goed fotografieboek. Of ga eens op stap met iemand die ervaring heeft met fotografie. Leer -door bijvoorbeeld de handleiding te lezen- het uiterste uit je compactcamera te halen en stap eventueel over naar een compactje dat manuele instellingen heeft, en liefst een groothoekje en degelijke zoom.

En ben je dan nog gebeten door fotografie, wil je die opzetflash, die groothoek, dat grote diafragma… dan ligt de markt van de digitale fotoreflexcamera’s voor je open.

Dit is deel 1 in een reeks van 4 artikels:

• Deel 1: Beginnen fotograferen met een spiegelreflexcamera: voor- en nadelen
• Deel 2: Bijlezen op de theorie van het fotograferen en nabewerken op de computer
• Deel 3: Extra materiaal: portretlens, zoomlens en opzetflitser
• Deel 4: Conclusie: het is niet (enkel) het materiaal, het is vooral je oog dat voor mooie foto’s zorgt

Read first, shoot later

De eerste ervaringen met de Nikon D60 waren niet slecht, maar ook niet zonder kritiek. Alhoewel ik genoot van de snelheid van de camera, de groothoek, en het mooie verschil tussen de voor- en achtergrond, was ik nog niet zeker of de camera z’n investering waard is.

Het was duidelijk dat het probleem ook wel eens bij mij zou kunnen liggen in plaats van bij de camera. Ik  moest dus “bijlezen” om bij te leren. Ik  haalde ongeveer elk boek over fotografie uit de bib, kocht een aantal magazines en luisterde naar podcasts wanneer ik in de auto zat. Allemaal om al die termen over fotografie onder de knie te krijgen, om te weten welk effect je creëert met welke instellingen en hoe je omgaat met moeilijke lichtsituaties.

Weg met point and shoot

Voor mijn “inlees-periode” schreef ik nog:

Misschien zijn er nu wel een aantal mensen die fotografie er serieus nemen die eens goed zullen lachen en misschien lach ik binnen geringe tijd wel met mezelf omdat ik ‘t volgende schrijf. Maar voor mij, zijn die ‘point and shoot’ voorinstellingen de leukste manier van fotograferen.

Eigenlijk heb ik vrij snel ondervonden dat ik het daar eigenlijk bij het verkeerde eind had. Uiteraard is er niks mis met het gebruiken van de voorinstellingen voor portret of landschap. Maar hierdoor misloop je al die extra mogelijkheden die zo’n spiegelreflex je geeft t.o.v. een compactcamera. Je kan je de vraag stellen, of je gebruik makend van deze automatische modi en met een standaardlens op je spiegelreflex eigenlijk wel enig voordeel hebt van het zeulen met zo’n zwaar toestel.

In plaats van de klassieke portret, of sport-modus te gebruiken stapte ik over naar het gebruiken van de diafragma (A)-modus of sluitertijd (S)-modus. Het toestel neemt nog heel wat instellingen van je over, maar je kan een aantal zaken zoals ISO-waarde (gevoeligheid) manueel instellen. Hierdoor kan je zélf aangeven dat je wat meer ruis (en dus minder scherpte) wil accepteren om een minder bewogen foto te krijgen.

Door met deze semi-automatische modus te werken, leerde ik de camera beter kennen, leerde ik de effecten van de instellingen kennen, zonder me helemaal op glad ijs te bewegen door volledig manueel te werken.

De ruwe foto bewerken in professionele fotobewerkingssoftware

Je hebt voor- en tegenstanders van het nabewerken van foto’s. Sommigen vinden dat je enkel een waardig fotograaf bent, als je foto perfect is, zonder nabewerking. Zelf vind ik het een natuurlijke toegevoegde stap aan foto’s nemen. Je haalt het allerbeste uit wat er in je opname zat. En daar heeft de spiegelreflex een belangrijk voordeel: je kan foto’s nemen in RAW-formaat.

Want wat ik tot dan toe niet wist, is dat de meeste camera’s al heel wat automatische verbeteringen aanbrengen aan je foto en voor die opgeslagen wordt als jpg. De foto’s die op je kaartje staan, zijn dus eigenlijk jouw camera’s interpretatie van de opname. Wie foto’s schiet in RAW en jpg (de twee opnames worden “naast” elkaar opgeslagen op je kaartje) merkt dat de jpg-versie soms drastisch verschilt van de oorspronkelijke opname, en niet altijd in positieve zin.

Tot dan toe beheerde ik mijn foto’s in Apple’s iPhoto. Het gebruiksvriendelijke fotobeheerprogramma van Apple, dat  een basispakket aan verbeteringen aan je foto’s biedt. Maar pas wanneer je overschakelt naar professionele software zoals Aperture (of Adobe’s Lightroom) merk je dat er nog veel meer uit een foto te halen is. Vooral naar contrast en kleur valt er aan elke foto wel wat te verbeteren. Je kan ook creatief aan de slag. Door de kleuren van je foto aan te passen, kan je een bepaalde sfeer in een bepaalde foto-reeks leggen. De overstap naar Aperture betekende een echte revolutie, omdat ik foto’s gedetailleerd kon optimaliseren en noa het fotograferen nog creatief mee kon omspringen.

Bekijk het verschil maar tussen een foto zonder nabewerking (links) en met nabewerking (rechts).

Dit is deel 1 in een reeks van 4 artikels:

• Deel 1: Beginnen fotograferen met een spiegelreflexcamera: voor- en nadelen
• Deel 2: Bijlezen op de theorie van het fotograferen en nabewerken op de computer
• Deel 3: Extra materiaal: portretlens, zoomlens en opzetflitser
• Deel 4: Conclusie: het is niet (enkel) het materiaal, het is vooral je oog dat voor mooie foto’s zorgt

1. De eerste ervaringen met de Nikon D60

Blij als een kind was ik toen mijn Nikon D60 aankwam. Aan die aankoop ging geen groot vooronderzoek vooraf. De helft van wat er bij de specificaties van de camera stond verstond ik niet. En zoals wel vaker het geval is: je weet niet goed welke eigenschappen je zeker moet controleren, tot je zélf een toestel hebt.

Ik had dan ook maar gekozen voor de standaard lens (de zogenaamde kitlens) die in één pakket met de camera zelf (de body) verkocht werd.

Een dag na de aankoop, was’t carnaval op de school van de kinderen. De ideale kans om de camera een eerste keer uit te proberen, en de leuke en minder leuke kanten van zo’n digitale reflexcamera te ontdekken.

De leuke eerste indrukken van een spiegelreflex

- Foto’s worden zonder vertraging (vaak shutterlag genoemd) getrokken! Een groot verschil met andere digitale camera’s waar er wat tijd zit tussen het moment dat je klikt en dat de foto effectief vastgelegd wordt. Scherpstellen gaat ook véél sneller.
– In portret-modus is de achtergrond mooi wazig en de voorgrond scherp.
– Groothoek fotografie … zalig! Je krijgt plots veel meer op één foto.
– De batterij lijkt onaangeroerd na een hele middag van foto’s schieten.

De tegenvallers

• De zoom is wel héél erg beperkt. Die kitlens heeft nauwelijks zoom-mogelijkheden. (vergelijkbaar met x2,5 zoom)  En met zo’n grote camera kan je niet dichtbij komen zonder op te vallen.
• Bewogen foto’s zijn er nog steeds bij weinig licht.
• Geflitste foto’s blijven pijnlijk wit afgebleekt en donker in de achtergrond.
• Er zijn nog evenveel mislukte foto’s als vroeger.
• Geen schermpje meer op de achterkant dat je een beeld geeft van je foto’s, maar altijd door het “oogje” kijken. Dat staat dan misschien wel professioneel, het beperkt wel de mogelijkheden om gewaagde perspectieven (boven je hoofd, of van op de grond) te gebruiken.

Kortom

Eigenlijk waren mogelijkheden met de camera er niét groter op geworden. In tegendeel, tegenover mijn 10x zoom van mijn vorige camera werd ik in mijn zoom-mogelijkheden beperkt. Het enige echt tastbare voordeel was dat mijn foto’s onmiddellijk genomen werden. Er waren nog steeds veel mislukte foto’s, maar die paar foto’s die wél gelukt waren, waren zeer geslaagd te noemen.

Dit is deel 1 in een reeks van 4 artikels:

• Deel 1: Beginnen fotograferen met een spiegelreflexcamera: voor- en nadelen (dit artikel)
• Deel 2: Bijlezen op de theorie van het fotograferen en nabewerken op de computer
• Deel 3: Extra materiaal: portretlens, zoomlens en opzetflitser
• Deel 4: Conclusie: het is niet (enkel) het materiaal, het is vooral je oog dat voor mooie foto’s zorgt

t Is eigenlijk oneerbiedig om het werk van het IT-huis te bestempelen als “Facebook for dummies”. Maar de bedoeling van de bundel is gelijkaardig aan die van de gekende gele “for dummies” boekjes. Het IT-huis heeft als doelstelling om de digitale kloof te verkleinen. Met verschillende projecten proberen ze anderstaligen, mensen uit kansarme milieus, laaggeschoolden, … mee te nemen in de digitale evoluties.

Eenvoudige termen en stappenplannen voor Facebook

Het boekje staat vol stappenplannen, rijkelijk geïllustreerd met screenshots. Dat maakt het voor mensen die Facebook in een andere taal gebruiken of het Nederlands maar slecht beheersen toch ook bruikbaar. Het is ook een prima bron van informatie voor leerkrachten die iets willen vertellen over Facebook, en het gebruik er van in de klas.